Կանաչ, վիթխարի ընկուզենու տակ,Իրենց հասակի կարգով, ծալպատակ,Միասին բազմած,Մի շըրջան կազմած, Քեֆ էին անումԵվ ուրախանումՄեր հըսկա պապերն ու մեր հայրերը՝Գյուղի տերերը։ Մենք, առույգ ու ժիր գեղջուկ մանուկներ, Երեք դասընկեր,Նըրանց առաջին գըլխաբաց կանգնած,Ձեռքներըս խոնարհ սըրտներիս դըրած,Զի՜լ, ուժեղ ձայնով նըրանց ըսպասում―Տաղ էինք ասում։ Երբ զըվարթաձայն մեր երգը լըռեց,Մըռայլ թամադեն բեխերն ոլորեց,Նըրա հետ վերցրին լիք բաժակներըԲոլոր մեծերըՈւ մեզ օրհնեցին. … Continue reading մայրենի
Copy and paste this URL into your WordPress site to embed
Copy and paste this code into your site to embed