1. Լրացնել բաց թողնված տառերը
Նա նստեց առափյա մի նստարանի վրա հոքնած ոչ թե գիշերվա անքնությունից կամ ո՛չ էլ ըմպելիքներից, այլ հոգեկան տառապանքներից: Ամենուրեք, ուր նայում էր, հայացքի առջև երևում էին մի զույգ անմեղ աչքեր: Ո՛չ, ինքը երբևիցե նրանց չի զրկի ճակատագրի քմահաճույքին, նույնիսկ չի բաժանվի նրանցից ո՛չ հանուն հայրական անելիքի, ո՛չ հասարակական արհամարհանքի: Սկզբում մտքերից կտրվեց այն կողմից լսվող բոժոժների ձայնը: Ուդերի քարավանը բարելավվում էր դեպի ավազոտ լեռները, դեպի ծածկված ու շողացող զերծ բնությունը: Նայելով բիբլիական կենդանիներին մարագ, կարծում է, թե գտնվում է հինավուրց, անաղարև մի ուրիշ աշխարհում: Այնինչ ձախ կողմում՝ ջրերի վրա, օրորվում են շողշենավերը, կայծկլտում էլէկտրական լամպերը: Շուրջբոլորը սփռված է շղթա ու երկաթի գոռոզ թաղավորությունը: Նավաստիները ջրաջանորեն լվանում են նավերի տակամածները՝ երազելով այն արող, անվանական ձայնով, որի մեջ զգացվում է ջրերի տարտերային զորությունը:
2․Վանկատել և բոլոր հնարավոր ձևերով տողադարձել հետևյալ բառերը՝ երաժշտություն, անկյունը, Մկրտիչը, ակնդետել, լեռնաբնակություն, հեղաշրջում, Ստեփանն, գերբնականություն, փայլփլուն, հետաքրքրություն:
3․Գրել մեկ բառով՝ կատակ անել, բարև տալ, գլխի ընկնել, ձեռ առնել, սիրտ տալ, կարգի բերել, վայր բերել:
կատակել, բարևել, հասկանալ, դարձնել, քաջալերել, կարգավորել, վայրավորել։
4․Շարունակել պատմությունը 10-12 նախադասությամբ։
Մաշտոցի անունը կրող պողոտայի վերջում բարձունքի վրա, կանգնած է ուշագրավ մի շինություն կերտված մոխրակապտավուն բազալտից: Դա Երևանի Մատենադարանն է…
Ժամհարյան Լեվոն 