Author: jamharyanlevon

• Դնել բլոգի հղումը, գրել բլոգում հրապարակված առաջին նյութի ամսաթիվը , վերնագիրը և հղումը դնել վերնագրի վրա:
• Այս իմ բլոգի հղում։
• Գրել, թե բլոգն ինչ բաժիններ ունի, որն է դրանցից ամենքիչն օգտագործվում և ինչու: Այս իմ արաջին նյւթի հյումաը։
• Ներկայացնել որևէ մեկի բլոգը, որը շատ եք հավանում (եթե այդպիսին կա) և գրել, թե ինչու եք հավանում:
• Իմ ամենա սիրած բլոգը ընգեր Գրետայի բլոգը իսկ սա իրա բլոգի հղումը
• Գրել ձեր, ինչպես նաև ծնողներից որևէ մեկի վերաբերմունքը ձեր բլոգի և բլոգային ուսուցման վերաբերյալ:
• Իմ մայրիկի կարծիքով, իմ բլոգը լավ վիճակումե։

Храм Артемиды в Эфесе считается одним из семи чудес света, так как он был построен

в необычном месте и отличался от других зданий необычайной красотой, большими размерами и самыми красивыми статуями того времени. 

Артемида считалась одной из самых значимых богинь Древней Греции, ведь она была покровительницей охоты, плодородия, семейных отношений и всего живого на земле. К ней обращались с молитвами о помощи беременным и роженицам. Она заботилась обо всём, что живёт на земле, в лесу и на поле; даровала семейное счастье; заботилась о диких и домашних животных. Поэтому почитателями этой великой богини было принято решение построить в её честь величественный храм.

Еще двести лет назад третье чудо античности считалось навеки загубленным. Все изменилось в 1869 году, когда усилиями английского археолога было найдено «захоронение» некогда величественного храма Артемиды в Эфесе. Эта история полна призраков: ни храма, ни города, в котором его возвели, больше не существует.

В Эфесе преобладала болотистая местность и поэтому создателями было принято решение построить храм именно на болоте. К тому же в этой местности часто происходили землетрясения, что приводило к разрушению домов. По задумке архитекторов, топи должны были смягчить разрушающее воздействие стихии во время следующих подземных толчков. По прошествии времени стало очевидно, что это мнение оказалось ошибочным. Большая часть храма была разрушена и похоронено в болоте.

Еще двести лет назад третье чудо античности считалось навеки загубленным. Все изменилось в 1869 году, когда усилиями английского археолога было найдено «захоронение» некогда величественного храма Артемиды в Эфесе. Эта история полна призраков: ни храма, ни города, в котором его возвели, больше не существует.

Несмотря на то, что в настоящее временя храм Артемиды разрушен и его невозможно реконструировать, благодаря археологическим раскопкам можно представить каким величественным и красивым было это здание. Внешние элементы храма были изготовлены из мрамора, а большинство внутренних работ сделаны из дерева. Главным украшением храма была статуя самой Артемиды, выполненной из слоновой кости и золота.

Храм был построен в 6 веке до нашей эры на территории города Эфес. Поскольку он был очень внушительных размеров, на строительство здания ушло примерно 120 лет. Окончательный его размер составил 110 метров в длину, 55 метров в ширину, а по периметру установлено 127 колонн высотой 18 метров, которые держали на себе крышу храма.

В 356 году до нашей эры родился Александр Македонский. В этом же году Герострат поджог храм Артемиды. Этот поступок объяснялся тем, что Герострат жаждал славы и хотел войти в историю как самый могущественный разрушитель.

К сожалению, здание не смогли спасти. Благодаря тому, что внутренние работы храма были выполнены из дерева, огонь быстро распространился. Сразу потушить огонь не представлялось возможным, так как здание было слишком больших размеров. Поэтому от величественного храма остались только колонны и стены из белого мрамора.

Представители власти хотели наказать Герострата и решили вычеркнуть его имя из всей документации, а также запретили жителям упоминать о Герострате. Но, несмотря на это, он смог войти в истории благодаря упоминанию в трудах историка Феопомпа.

К концу третьего века до нашей эры храм Артемиды был восстановлен с помощью Александра Македонского. Несмотря на все его усилия возродить здание, его разрушение началось в 263 году, когда его разграбили готы. А через 100 лет с приходом христианства этот храм был полностью разрушен, а мрамор был использован для построения других зданий.

На сегодняшний день на территории храма Артемиды возвышается всего лишь одна колонна высотой в 14 метров.

Դեբեդի հովտի ձախափնյա բարձրադիր սարահարթի վրա, պարուրված այգիների կանաչով, բազմել է Օձուն գյուղը՝ Հովհան Օձնեցի Իմաստասեր կաթողիկոսի ծննդավայրը։

Գյուղի տարածքը հարուստ է պատմական կոթողներով՝ ամենուր հառնում են տարբեր դարաշրջաններին վերաբերող հուշարձաններ, որոնց մեջ առանձնանում է հայ միջնադարյան ճարտարապետության գլուխգործոցներից՝ Օձունի հոյակերտ գմբեթավոր բազիլիկ եկեղեցին, որը վեր է խոյանում գյուղի կենտրոնում և իր դիրքով իշխում շրջակայքի վրա։

Օձունի տաճար

Ըստ ավանդության, Թովմաս առաքյալը եկեղեցու վայրում օծել է քահանաների ու եպիսկոպոսների։ Ներկայիս եկեղեցու շենքը կառուցվել է 5-րդ դարում, ավելի հին՝ 4-րդ դարում Գրիգոր Լուսավորիչն ու Տրդատ Գ-ի կողմից կառուցված միանավ բազիլիկ տիպին պատկանող եկեղեցու տեղում։ 5-րդ դարում եղել է գերանածածկ, կղմինդրե ծածկասալերով եռանավ բազիլիկ, իսկ գմբեթակիր մույթերը, գմբեթն ու քարե կամարակապներն ավելացել են 6-րդ դարում։ 8-րդ դարում Հովհան Օձնեցին կղմինդրե ծածկասալերը փոխարինել է քարով։ 1888 թվականին Աբովյաններն ավելացրել են զանգակատները։

Եկեղեցին անվանվել է Սուրբ Աստվածածին, Սուրբ Նշան, Սուրբ Հովհաննես, Խաչգոնդ, Խաչգունդ. վերջինս կապված է եկեղեցու բակում թաղված Խաչգունդ քահանայի անվան հետ, որի հիշատակին 1291 թ. կանգնեցրել են արձանագրությամբ քանդակազարդ խաչքար։ Եկեղեցու մոտ գտնվում է վաղ քրիստոնեական շրջանի կոթող, որը Հայաստանում քրիստոնեության հաղթանակը նշանավորող հոյակապ հուշարձան է^[3]։դսդոս

Օձունի տաճար

Օձունի գմբեթավոր բազիլիկ եկեղեցին գտնվում է գյուղի կենտրոնական բարձրադիր մասում։ Արևելքից արևմուտք ձգված ուղանկյուն հատակագծով գմբեթավոր բազիլիկ է (20,71×31,62 մ արտաքին չափերով)՝ կիսաշրջանաձև խորանին կից երկհարկ ավանդատներով, արտաքին կամարաշար սրահով։ Աղոթասրահը ուղղանկյուն դահլիճ է՝ երկշար մույթերով բաժանված երեք նավերի։ Արտաքին սրահը երեք կողմերից (հյուսիսային, արևմտյան և արևելյան) եզերում է աղոթասրահը։

Եկեղեցին վաղ միջնադարյան եզակի կառույցներից է, որտեղ համեմատաբար ամբողջականորեն է պահպանվել արտաքին սրահը, որի շնորհիվ մեծացել է եկեղեցու ընդհանուր ծավալը։ Աղոթասրահը և արտաքին կամարաշար սրահը համաժամանակյա կառույցներ են։ Բազիլիկը կառուցված է բազալտի և բաց շագանակագույն ֆելզիտի սրբատաշ քարերով։ Աչքի է ընկնում 6–7-րդ դդ. Վաղ քրիստոնեական արվեստին բնորոշ պատկերաքանդակների և զարդաքանդակների բազմազանությամբ, որոնք կիրառված են չափի բացառիկ զգացումով։ Եկեղեցու արտաքին և ներքին պատերին կան բազմաթիվ հայերեն արձանագրություններ։

Եկեղեցին բազմիցս նորոգվել է, ինչի մասին հիշատակություններ են պահպանվել եկեղեցու բակում գտնվող տապանաքարերի վրա (801 թ., 1888 թ.)։ 19-րդ դ. վերջերին թիֆլիսաբնակ Զաքարիա և Բաղդասար Աբովյան եղբայրները իրենց նյութական միջոցներով վերանորոգել են եկեղեցին և շրջապարիսպը, ինչը վկայող արձանագրություններ կան եկեղեցու հյուսիսարևելյան գմբեթակիր մույթի արևմտյան կողմում ամրացված սալի և իրենց մոր՝ Եղիսաբեթի տապանաքարի վրա։

• Նարնջագույն բառերի բացատրությունը գտեք բառարանում և բացատրեք:
  ռանչպար-հողագործ, հափշտակել-գողանալ, պարգև-նվեր։
• Մանուշակագույն բառերը դուրս գրեք, պակասող տառերը լրացրեք:
  Մար—իկը-մայրիկը,  թա—ավորը-թագավորը, դար—յալ -դարձյալ, բա—տը-բան, ար—ար-արթար։
• Կանաչ բառերը դուրս գրեք և որոշեք ածական են, թե՞ գոյական:
  պապերից-գոյական, աղքատ-ածական, եզներ-գոյական, վարուցանքի-ածական, ոսկի-ածական, վարձը-ածական, թագավորի-գոյական, անգետ-ածական,
• Բնութագրեք գյուղացիներին և թագավորին:
  Գյուղացիները-Իմ կարծիքով գյուղացիները ունէին բրթէ գլխարկ ունէին միքիչ ճղճղաց շորեր և ունէին մի փոքրիկ տնիկ։ Թագավորը-Իմ կարծիքով թագավորը ուներ գեղեցիկ աղջիկ և կին ուներ մեծ դղյակ և ուներ մեծ հողային մասեր։
• Եթե դուք լինեիք հողագործի տեղը, որի եզները սատկել էին, ոսկու կարասը կվերցնեի՞ք, թե՞ ոչ, պատասխանը հիմնավորեք:
  Այո ես կվերցնեյ և կգնեյ նոր եզեր։
• Ի՞նչ սովորեցիք հեքիաթից:
  որ պետքչէ ագահ լինել։